|
Net terug van de reis van uw leven, of was het een helse vakantie? Deel uw ervaring met onze lezers, schrijf een verslag over uw bestemming of hotel en mail het naar de redactie.
|
|
BarbadosEr zijn geen verplichte eisen betreffende inentingen voor bezoekers aan Barbados, nochtans is een certificaat van de gele koorts inenting van reizigers ouder dan één jaar vereist als zij uit besmette gebieden komen, en inentingen tegen Hepatitis A worden geadviseerd voor mensen ouder dan twee jaar. Er zijn uitbarstingen van de 'Denque fever' geweest en een mugafweermiddel wordt sterk aangeraden. De medische zorg is goed maar de zeer dure en ernstige gevallen worden gewoonlijk overgebracht naar andere landen (gewoonlijk aan de V.S.). Een goede ziektekostenverzekering wordt daarom sterk geadviseerd. De ziekenwagens vergen uren om te antwoorden op een oproep en de broeders kunnen tijdens de rit geen levensreddende technieken toepassen.
Knokkelkoorts
Oorzaak: Het knokkelkoortsvirus - een flavivirus waarvan er vier serotypes zijn.
Transmissie: De knokkelkoorts wordt overgebracht door de Aedes aegypti mug, welke alleen overdag steken. Er is geen directe persoonlijke transmissie. De apen doen dienst als gastheer in Zuidoost-Azië en West-Afrika.
Aard van de ziekte: Knokkelkoorts is een ernstige, op griep lijkende koorts die, indien behandelt, zelden de dood tot gevolg heeft. Knokkelkoort heeft een korte incubatieperiode. Enkele symptomen zijn uitslag op de romp (verspreid later naar gezich, armen en benen), hevige spierpijn, hevige gewrichtspijn en plotselinge snel oplopende koorts. De patient voelt zich in het algemeen een dag of zeven erg ziek, en soms wekenlang erg slap. Er kan een schijnbaar herstel optreden van een paar dagen, maar de koorts en uitslag komen vaak terug.
Geografische distributie: Knokkelkoorts is wijdverspreid in tropische en subtropische gebieden van Midden- en Zuid-Amerika, zuid- en Zuidoost-Azië en komt ook in Afrika voor; in deze gebieden, is de knokkelkoorts beperkt tot hoogten onder 600 meter (2.000 voet).
Risico voor reizigers: Er is een significant risico voor reizigers in de gebieden waar knokkelkoorts heerst.
Profylaxe (beschermende behandeling): Geen.
Voorzorgsmaatregelen: De reizigers zouden voorzorgsmaatregelen moeten nemen om mugbeten zowel tijdens de dag als bij nacht in de gebieden waar de knokkelkoorts voorkomt te vermijden.
Hepatitus A
Oorzaak: Het virus van de hepatitis A, een lid van de picornavirus familie.
Transmissie: Men raakt besmet door direct contact met besmette personen (mondeling, maar ook bijv. de wc-bril),of door consumptie van vervuild voedsel of drinkwater.
Aard van de ziekte: Niet iedereen wordt ziek na besmetting met hepatitis A. Jonge kinderen hebben normaal gesproken weinig of geen verschijnselen. Oudere kinderen en volwassenen kunnen moe en misselijk worden en hebben minder eetlust. Soms is er koorts en pijn in de buik (rechts boven). Het oogwit en de huid kunnen kort daarna geel worden door geelzucht. De plas kan donker gekleurd zijn en de ontlasting licht van kleur. De gele kleur verdwijnt binnen een tot twee weken. De moeheid kan langer duren, tot wel enkele maanden.
Geografische Distributie: Wereldwijd, maar het meest waar de gezondheidseisen slecht zijn en de veiligheid van drinkwater niet goed wordt gecontroleerd.
Risico voor reizigers: De niet immune reizigers aan ontwikkelingslanden lopen een significant besmettingsrisico. Het risico is bijzonder hoog voor reizigers die aan slechte vormen van hygiëne en drinkwatercontrole worden blootgesteld.
Profylaxe (beschermende behandeling): Inenting.
Voorzorgsmaatregelen: De reizigers die niet voor hepatitis A immuun zijn (d.w.z. nooit de ziekte gehad en niet ingeënt) zouden bijzondere goed moeten opletten om potentieel vervuild voedsel en water te vermijden.
Gele koorts
Oorzaak: Het gele koortsvirus, een arbovirus van de soort Flavivirus.
Transmissie: Gele koorts wordt overgebracht door muggensteken. Het virus komt oorspronkelijk bij apen vandaan. De muggen zijn actief van zonsopgang tot zonsondergang, met name in de vroege ochtend en namiddag.
Aard van de ziekte: Hoewel sommige besmettingen niet-symptomatisch zijn, leiden de meesten tot een acute ziekte die door twee fasen wordt gekenmerkt. Aanvankelijk, zijn er koorts, spierpijn, hoofdpijn, kou, anorexia, misselijkheid en/of braken, vaak met bradycardie. Ongeveer 15% van de patiënten komen in een tweede fase na een paar dagen, met heropleving van koorts, ontwikkeling van geelzucht, buikpijn en braken; de helft van deze patiënten sterft 10-14 dagen na begin van de ziekte.
Geografische Distributie: Het virus komt uitsluitend voor in Afrika ten zuiden van de Sahara en in Zuid-Amerika. Het risico op besmetting is het grootst in West-Afrika en het Amazonegebied. De meeste besmettingen gebeuren tijdens het regenseizoen en het begin van het droge seizoen.
Risico voor reizigers: De reizigers zijn in alle gebieden waar de gele koorts endemisch is in gevaar. Het risico is het grootst voor bezoekers die bos en wildernisgebieden ingaan.
Profylaxe (beschermende behandeling): Inenting. In sommige landen, is de gele koortsinenting verplicht voor bezoekers.
Voorzorgsmaatregelen: Vermijd mugbeten tijdens de dag evenals bij nacht.
|
|
