|
Net terug van de reis van uw leven, of was het een helse vakantie? Deel uw ervaring met onze lezers, schrijf een verslag over uw bestemming of hotel en mail het naar de redactie.
|
|
EgypteEr zijn een aantal gezondheidsrisico's verbonden aan de reis aan Egypte en de reizigers zouden moeten controleren dat hun inentingen alvorens weg te gaan nog werkzaam zijn. Buiktyfus, Hepatitis A en polio inentingen worden geadviseerd. Het drinkwater in de belangrijkste steden en de steden is normaal gechloreerd maar het is raadzaam slechts water uit fles te drinken. Diarree is de gemeenschappelijkste vorm van ziekte bij reizigers; de bezoekers zouden slechts grondig gekookt voedsel en vruchten die zij zelf gepeld hebben moeten eten. Het water van de Nijl is vervuild en moet niet ingenomen worden of in worden gebaad. Een certificaat van de gele koortsinenting wordt van reizigers ouder dan één jaar oud vereist als die uit besmette gebieden komen. De medische behandeling kan duur zijn en de normen variëren dus wordt een goede verzekering sterk geadviseerd, met inbegrip van evacuatie dekking. De medische faciliteiten buiten Caïro kunnen zeer basis zijn.
Hepatitus A
Oorzaak: Het virus van de hepatitis A, een lid van de picornavirus familie.
Transmissie: Men raakt besmet door direct contact met besmette personen (mondeling, maar ook bijv. de wc-bril),of door consumptie van vervuild voedsel of drinkwater.
Aard van de ziekte: Niet iedereen wordt ziek na besmetting met hepatitis A. Jonge kinderen hebben normaal gesproken weinig of geen verschijnselen. Oudere kinderen en volwassenen kunnen moe en misselijk worden en hebben minder eetlust. Soms is er koorts en pijn in de buik (rechts boven). Het oogwit en de huid kunnen kort daarna geel worden door geelzucht. De plas kan donker gekleurd zijn en de ontlasting licht van kleur. De gele kleur verdwijnt binnen een tot twee weken. De moeheid kan langer duren, tot wel enkele maanden.
Geografische Distributie: Wereldwijd, maar het meest waar de gezondheidseisen slecht zijn en de veiligheid van drinkwater niet goed wordt gecontroleerd.
Risico voor reizigers: De niet immune reizigers aan ontwikkelingslanden lopen een significant besmettingsrisico. Het risico is bijzonder hoog voor reizigers die aan slechte vormen van hygiëne en drinkwatercontrole worden blootgesteld.
Profylaxe (beschermende behandeling): Inenting.
Voorzorgsmaatregelen: De reizigers die niet voor hepatitis A immuun zijn (d.w.z. nooit de ziekte gehad en niet ingeënt) zouden bijzondere goed moeten opletten om potentieel vervuild voedsel en water te vermijden.
Buiktyfus
Oorzaak: Buiktyfus wordt veroorzaakt door de bacterie Salmonella typhi. Deze komt alleen bij de mens voor, en zit in de ontlasting van iemand die besmet is.
Transmissie: Buiktyfus wordt overgebracht Via voedsel of drank (water, koffie, limonade, enzovoort) dat door een drager van de tyfusbacterie is aangeraakt en via bereid voedsel dat niet gekoeld is bewaard of verwerkt. De ziekte heerst vooral in streken waar de kans groot is dat drinkwater met rioolwater in aanraking komt.
Aard van de ziekte: Wie met Salmonella typhi is besmet, kan na drie tot zeven dagen ziekteverschijnselen krijgen. Maar dat kan ook drie weken tot drie maanden duren. Sommige mensen krijgen geen last, maar zijn wel drager van de bacterie. Symptomen zijn: hoge koorts, gebrek aan eetlust, hoofdpijn, pijn in het lichaam, griepachtige klachten, huiduitslag, harde stoelgang - soms diarree, slapte, braken, spierpijn en buikkrampen. Er kunnen ernstige complicaties optreden indien de ziekte onbehandeld blijft.
Geografische Distributie: Buiktyfus komt in principe overal op de wereld voor, maar is zeldzaam in het westen. De laatste tien jaar is het risico van besmetting vooral groot in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Hoe minder ontwikkelt de streek, hoe groter het gevaar.
Risico voor reizigers: Het risico is het grootst voor bezoekers van ontwikkelingslanden, waar hygiene meestal geen grote rol speelt bij de voedselbereiding.
Profylaxe (beschermende behandeling): Inenting. Let op dat de inenting minstens 14 dagen voor vertrek plaats moet vinden om bescherming te kunnen bieden.
Voorzorgsmaatregelen: Wees voorzichtig met wat u eet of drinkt. Eet alleen voedsel wat goed verhit is (dampend op tafel) en drink water uit fles. Eet geen vruchten die niet kunnen worden geschild.
Gele koorts
Oorzaak: Het gele koortsvirus, een arbovirus van de soort Flavivirus.
Transmissie: Gele koorts wordt overgebracht door muggensteken. Het virus komt oorspronkelijk bij apen vandaan. De muggen zijn actief van zonsopgang tot zonsondergang, met name in de vroege ochtend en namiddag.
Aard van de ziekte: Hoewel sommige besmettingen niet-symptomatisch zijn, leiden de meesten tot een acute ziekte die door twee fasen wordt gekenmerkt. Aanvankelijk, zijn er koorts, spierpijn, hoofdpijn, kou, anorexia, misselijkheid en/of braken, vaak met bradycardie. Ongeveer 15% van de patiënten komen in een tweede fase na een paar dagen, met heropleving van koorts, ontwikkeling van geelzucht, buikpijn en braken; de helft van deze patiënten sterft 10-14 dagen na begin van de ziekte.
Geografische Distributie: Het virus komt uitsluitend voor in Afrika ten zuiden van de Sahara en in Zuid-Amerika. Het risico op besmetting is het grootst in West-Afrika en het Amazonegebied. De meeste besmettingen gebeuren tijdens het regenseizoen en het begin van het droge seizoen.
Risico voor reizigers: De reizigers zijn in alle gebieden waar de gele koorts endemisch is in gevaar. Het risico is het grootst voor bezoekers die bos en wildernisgebieden ingaan.
Profylaxe (beschermende behandeling): Inenting. In sommige landen, is de gele koortsinenting verplicht voor bezoekers.
Voorzorgsmaatregelen: Vermijd mugbeten tijdens de dag evenals bij nacht.
|
|
