Fiji vakantie en reis informatie

Home - Fiji Reis Gids - Ziekten


Fiji

Overzicht

Algemeen

Ziekten

Klimaat

Valuta


Tools

E-mail deze gids


Reis Plannen

Reis Verzekering

Tour Operators

 


Net terug van de reis van uw leven, of was het een helse vakantie? Deel uw ervaring met onze lezers, schrijf een verslag over uw bestemming of hotel en mail het naar de redactie.

Fiji

Er is een risico op door-water-veroorzaakte ziekten zoals Leptospirosis, diarree en buiktyfus. Drink alleen water uit fles, vermijd zwemmen in water met begroeiingen en het blootvoets door water lopen wat door vee wordt gebruikt. Er zijn geen inentingscertificaten vereist voor toegang tot Fiji, maar een gele koorts intentingcertificaat wordt vereist van reizigers die Fiji ingaan binnen 10 dagen na op besmette gebieden een nacht of langer gebleven te zijn. De door muggen veroorzaakte ziekte, knokkelkoorts, is een ernstig risico tussen November en April. De preventieve maatregelen omvatten het dragen van lange kleren en het altijd gebruiken van een insect afwerend middel. De medische faciliteiten zijn voldoende voor ongecompliceerde behandelingen, maar een reisverzekering met voorziening voor medische evacuatie aan Australië of Nieuw Zeeland wordt geadviseerd. Al het voedsel wordt veilig beschouwd.

Knokkelkoorts

Oorzaak: Het knokkelkoortsvirus - een flavivirus waarvan er vier serotypes zijn. Transmissie: De knokkelkoorts wordt overgebracht door de Aedes aegypti mug, welke alleen overdag steken. Er is geen directe persoonlijke transmissie. De apen doen dienst als gastheer in Zuidoost-Azië en West-Afrika. Aard van de ziekte: Knokkelkoorts is een ernstige, op griep lijkende koorts die, indien behandelt, zelden de dood tot gevolg heeft. Knokkelkoort heeft een korte incubatieperiode. Enkele symptomen zijn uitslag op de romp (verspreid later naar gezich, armen en benen), hevige spierpijn, hevige gewrichtspijn en plotselinge snel oplopende koorts. De patient voelt zich in het algemeen een dag of zeven erg ziek, en soms wekenlang erg slap. Er kan een schijnbaar herstel optreden van een paar dagen, maar de koorts en uitslag komen vaak terug. Geografische distributie: Knokkelkoorts is wijdverspreid in tropische en subtropische gebieden van Midden- en Zuid-Amerika, zuid- en Zuidoost-Azië en komt ook in Afrika voor; in deze gebieden, is de knokkelkoorts beperkt tot hoogten onder 600 meter (2.000 voet). Risico voor reizigers: Er is een significant risico voor reizigers in de gebieden waar knokkelkoorts heerst. Profylaxe (beschermende behandeling): Geen. Voorzorgsmaatregelen: De reizigers zouden voorzorgsmaatregelen moeten nemen om mugbeten zowel tijdens de dag als bij nacht in de gebieden waar de knokkelkoorts voorkomt te vermijden.

Leptospirosis (o.a. ziekte van Weil)

Oorzaak: Diverse spirochaeten van de soort Leptospira. Transmissie: De bacteriële ziekte wordt verspreid door ratten. Besmet water kan leiden tot de ziekte bij mensen. De besmetting gaat via de slijmvliezen van mond, neus en ogen. Ook opname via de huid is mogelijk. Aard van de ziekte: Leptospirale besmettingen, met inbegrip van de ziekte van Weil, hebben vele verschillende klinische vormen, gewoonlijk met plotselinge koorts, hoofdpijn, spierpijn, kou en uitslag. De ziekte kan leiden tot meningitis, bloedarmoede, geelzucht en andere complicaties. Geografische distributie: Wereldwijd. Meest voorkomend in tropische landen. Risico voor reizigers: Laag voor de meeste reizigers. Er is beroepsrisico voor landbouwers van rijst en vansuikerriet. De bezoekers aan plattelandsgebieden die in contact komen met water van kanalen, meren en rivieren kunnen aan besmetting worden blootgesteld. Er is verhoogd risico na recente vloed. Het risico kan groter zijn voor zij die kanoen, kayaken of ander activiteiten in water uitoefenen. Profylaxe (beschermende behandeling): Niets. Het vaccin is beschikbaar voor arbeiders waarbij de ziekte een beroepsgevaar is, maar is niet commercieel beschikbaar in de meeste landen. Voorzorgsmaatregelen: Vermijd zwemmen of lopen in potentieel vervuilde wateren met inbegrip van kanalen, vijvers, rivieren, stromen en moerassen. Vermijd al het directe of indirecte contact met knaagdieren.

Buiktyfus

Oorzaak: Buiktyfus wordt veroorzaakt door de bacterie Salmonella typhi. Deze komt alleen bij de mens voor, en zit in de ontlasting van iemand die besmet is. Transmissie: Buiktyfus wordt overgebracht Via voedsel of drank (water, koffie, limonade, enzovoort) dat door een drager van de tyfusbacterie is aangeraakt en via bereid voedsel dat niet gekoeld is bewaard of verwerkt. De ziekte heerst vooral in streken waar de kans groot is dat drinkwater met rioolwater in aanraking komt. Aard van de ziekte: Wie met Salmonella typhi is besmet, kan na drie tot zeven dagen ziekteverschijnselen krijgen. Maar dat kan ook drie weken tot drie maanden duren. Sommige mensen krijgen geen last, maar zijn wel drager van de bacterie. Symptomen zijn: hoge koorts, gebrek aan eetlust, hoofdpijn, pijn in het lichaam, griepachtige klachten, huiduitslag, harde stoelgang - soms diarree, slapte, braken, spierpijn en buikkrampen. Er kunnen ernstige complicaties optreden indien de ziekte onbehandeld blijft. Geografische Distributie: Buiktyfus komt in principe overal op de wereld voor, maar is zeldzaam in het westen. De laatste tien jaar is het risico van besmetting vooral groot in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Hoe minder ontwikkelt de streek, hoe groter het gevaar. Risico voor reizigers: Het risico is het grootst voor bezoekers van ontwikkelingslanden, waar hygiene meestal geen grote rol speelt bij de voedselbereiding. Profylaxe (beschermende behandeling): Inenting. Let op dat de inenting minstens 14 dagen voor vertrek plaats moet vinden om bescherming te kunnen bieden. Voorzorgsmaatregelen: Wees voorzichtig met wat u eet of drinkt. Eet alleen voedsel wat goed verhit is (dampend op tafel) en drink water uit fles. Eet geen vruchten die niet kunnen worden geschild.

Gele koorts

Oorzaak: Het gele koortsvirus, een arbovirus van de soort Flavivirus. Transmissie: Gele koorts wordt overgebracht door muggensteken. Het virus komt oorspronkelijk bij apen vandaan. De muggen zijn actief van zonsopgang tot zonsondergang, met name in de vroege ochtend en namiddag. Aard van de ziekte: Hoewel sommige besmettingen niet-symptomatisch zijn, leiden de meesten tot een acute ziekte die door twee fasen wordt gekenmerkt. Aanvankelijk, zijn er koorts, spierpijn, hoofdpijn, kou, anorexia, misselijkheid en/of braken, vaak met bradycardie. Ongeveer 15% van de patiënten komen in een tweede fase na een paar dagen, met heropleving van koorts, ontwikkeling van geelzucht, buikpijn en braken; de helft van deze patiënten sterft 10-14 dagen na begin van de ziekte. Geografische Distributie: Het virus komt uitsluitend voor in Afrika ten zuiden van de Sahara en in Zuid-Amerika. Het risico op besmetting is het grootst in West-Afrika en het Amazonegebied. De meeste besmettingen gebeuren tijdens het regenseizoen en het begin van het droge seizoen. Risico voor reizigers: De reizigers zijn in alle gebieden waar de gele koorts endemisch is in gevaar. Het risico is het grootst voor bezoekers die bos en wildernisgebieden ingaan. Profylaxe (beschermende behandeling): Inenting. In sommige landen, is de gele koortsinenting verplicht voor bezoekers. Voorzorgsmaatregelen: Vermijd mugbeten tijdens de dag evenals bij nacht.



Copyright © 2004-2010 WarmeLanden.nl. Alle rechten voorbehouden.

Warmelanden.nl geeft informatie over warme landen in de zin van temperatuur, alsmede in de zin van sfeer. De informatie op deze site kan verouderd zijn, en reizigers worden aangeraden de informatie te verifieren bij de relevante instanties. Warmelanden.nl kan geen verantwoordelijkheid accepteren voor enige schade of ongemak aan wie dan ook dankzij de informatie op deze site.